Woensdag 13 mei

Woensdag 13 mei

Wat had ik vroeger een hekel aan de kleur geel... wat vind ik het nu een mooie kleur.
Het kan verkeren, nietwaar?

Sommige dingen blijven altijd hetzelfde, sommige dingen veranderen. Tegenwoordig vind ik andere kleuren ook mooi: rood, groen, blauw, etc.



Als wij 's zomers in Scandinavië zijn, valt me op dat de huizen daar - net zoals in Noorwegen - vrijwel allemaal een kleur hebben. Veel rood, maar soms ook andere kleuren, zoals het gele huis op de foto. Ik heb het al wel meer gezegd, maar soms hebben we bij een huis gestaan, waarvan we dachten: "het zou leuk zijn om hier te wonen'. Zeker met de prijzen, die je daar voor huizen moet betalen buiten de stedelijke gebieden, is dat nog goed te doen. 

Nog steeds niet gedaan. Of het ooit nog zover zal komen? Wie weet... We dromen verder.

Ondertussen komt een lied bij me op over een huis. Het is een lied uit de bundel 'Zangen van Zoeken en Zien': "Dit huis is een huis waar de deur openstaat".
Wie weet ... ooit ... een geel huis ... in het noorden.
ds. Peter van Ankeren


Dit huis is een huis waar de deur openstaat,
waar zoekers en zieners, genood of gekomen,
hun harten verwarmen, van toekomst gaan dromen,
waarin wat hen drijft tot herkenning gaat komen,
de vonk van de Geest in hun binnenste slaat.

Dit huis is een huis waar gemeenschap bestaat,
waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen
om uiting te geven aan waar zij van dromen,
waardoor een beweging ontstaat die gaat stromen,
die nooit meer, door niemand, zich inperken laat.

Anneke Meiners/Mariëtte Harinck
(Redactie website)

terug