Zomertijd Zomertijd


Op 22 juli gaat het in de dienst over “Op reis gaan.” Wat neem je mee in je rugzak, koffer, of weekendtas? Wat moet er beslist mee? En hoe zwaar – of licht – is je rugzak?

Op 5 augustus gaat het over “Onderweg zijn.” Of je reist of thuisblijft, je bent altijd op weg naar een doel. Welke route neem je? Met wie? Of wat? Bestemming bereikt… En dan?
De taakgroep Vieringen bereidt beide diensten voor, samen met de taakgroep Pastoraat. Het wordt een interactieve dienst, waarin ieder, die dat wil, zijn/haar verhaal kan doen. Neem gerust iets mee, iets waar je niet zonder kunt, iets wat als eerste in je “rugzak” gaat.
Of vertel het gewoon aan de mensen om jou heen.
Weet dat je welkom bent.



In de vorige eeuw bezocht een toerist uit de Verenigde Staten de befaamde Poolse rabbi Hafez Hayyim. Hij was verbaasd te zien dat de woning van de rabbi bestond uit een eenvoudig vertrek vol boeken. De enige meubels waren een tafel en een sofa.
‘Rabbi, waar is uw huisraad?’ vroeg de toerist.
‘Waar is het uwe?’ antwoorde Hafez.
‘Het mijne? Maar ik ben hier alleen op bezoek.’ ‘
Ik ook, ’zei de rabbi.
Uit “Met hart en ziel” (C. Feldman en J.Kornfield)

 
Voorbij Pinksteren op weg naar de zomer. Voorbij Pinksteren op weg naar de zomer.

Voorbij Pinksteren op weg naar de zomer.
 
 

 
De velddienst in juni brengt een verhaal
in herinnering dat de ronde doet in
landbouwkringen:
 
 
  
Een boer laat de dorpspastoor zijn korenveld zien, vol wuivend goudgeel graan.
‘Wat vindt u ervan? Dat heb ik toch maar mooi gedaan, zoals het er allemaal bijstaat,’ zegt de boer.
‘Dat is niet jouw verdienste, ’antwoordt de pastoor, ‘dat heb je te danken aan Gods genade.’
Bij het aardappelveld aangekomen zegt de boer: ‘Maar wat te denken van deze akker? U zult moeten erkennen dat ik hier mooi werk heb verricht.’
Opnieuw antwoordt de pastoor: ‘Zonder God zou dit alles niet mogelijk zijn.
Hem moet je bedanken.’
Tenslotte lopen ze langs een braak liggend veld vol onkruid. ‘Kijk nu eens naar dit veld,’ zegt de boer tegen de pastoor, ‘hier heeft God al het werk alleen gedaan.’
 
 

 
Een bonte mengeling Een bonte mengeling


We hebben er vlakbij gewoond en zijn in het verleden regelmatig geweest en dan gingen we op de fiets. Weet u wat ik bedoel? Ik bedoel “Keukenhof” in Lisse. Op hun website wordt Keukenhof omschreven als “het mooiste lentepark ter wereld, waar ruim zeven miljoen tulpen, narcissen en hyacinten acht weken lang zorgen voor 32 hectare aan geur en kleur”. Onlangs zijn we op een middag weer geweest. Er was genoeg te zien. Veel narcissen, tulpen en hyacinten lieten zich van hun mooiste kant zien. Het is een bonte mengeling van geuren en kleuren. In de verschillende hallen op het terrein vind je ook tijdelijke bloemententoonstellingen, o.a. met rozen. Je wordt er romantisch van …☺… Wat ik ook altijd mooi vind, is om te kijken naar alle mensen die daar komen. Overal vandaan komen ze, van Japan tot Amerika, van Finland tot Zuid-Afrika. Al die mensen vormen ook een bonte mengeling, net zoals de bloemen. En iedereen is weer anders, maar ze hebben wel iets gemeenschappelijks: ze komen naar Keukenhof om te genieten van al die prachtige bloemen(geuren) en planten. Er worden dan ook heel wat foto’s gemaakt voor thuis. Is de kerk te vergelijken met Keukenhof? Ook de kerk(elijke gemeente) wordt gevormd door allemaal verschillende mensen, ieder met zijn/ haar eigen verhaal, ieder met zijn/haar eigen kleur. En samen vormen we een bonte mengeling, een palet van kleuren dat op Keukenhof niet zou misstaan.

P.S. Weer een vraag tenslotte: van welke bloemen, kleuren en geuren houdt u?

Ds. Peter van Ankeren