29 september

29 september
Waar voel ik me thuis? Die vraag kwam de afgelopen tijd bij me naar boven, toen ik wat oude fotoalbums aan het doorbladeren was.
Gedurende mijn leven tot nu toe heb ik op elf adressen gewoond in: Amstelveen, Amsterdam, Maastricht, Zoetermeer, Voorhout, Wognum, Vuren. Sinds ruim drie jaren weer in Wognum.
In al die plaatsen heb ik me, hebben wij ons, thuis gevoeld, ook nu in Wognum.
Al die plaatsen hebben elk een plekje in mijn hart. Een bijzondere plek voor ons blijft Maastricht. Een stad in het zuiden van Nederland, waar we eind tachtiger jaren hebben gewoond. Een stad met het Vrijthof, de Sint. Servaasbasiliek, de Sint Janskerk waar ik ouderling ben geweest, verschillende pleinen met zoveel terrasjes waar je je in het buitenland waant, genietend van een heerlijk stuk vlaai. Een stad waar we met plezier hebben gewoond.
Steeds weer besef ik hoe goed wij het hebben.
Mijn gedachten gaan uit naar al diegenen, die hier in Nederland, op andere plaatsen in de wereld geen dak boven hun hoofd, geen eten hebben. Ik denk in het bijzonder aan al die mensen, kinderen, volwassenen in Griekenland in vluchtelingenkampen (zie ook mijn andere stukje onder menuknop 'Actueel', dat ik vanochtend heb geschreven). Laten we hen niet vergeten. Dat zij ook een plek mogen krijgen, met een dak boven hun hoofd, genoeg te eten. Een plek, waar zij zich thuis voelen.


foto: redactie
terug